سلام

من آبنبات خیلی دوست دارم واسه همینم دلم خواست که یه وبلاگ شیرین و آبنباتی داشته باشم.دلم میخواد خیلی شیرین باشه.

واسه همینم این وبلاگ رو با یه پست آبنباتی افتتاح میکنم.

هوراااااا،هورااااااا

با یه آبنبات شروع شد ، من یه آبنبات گذاشتم تو دستش اونم یه آبنبات گذاشت تو دست من !

من بچه بودم ، اونم بچه بود !

سرمو بالا کردم ، سرشو بالا کرد !

دید که منو می شناسه !!!

خندیدم !

گفت : دوستیم ؟!

گفتم : دوست دوست !!!

گفت : تا کجا ؟!

گفتم : دوستی که تا نداره !!!

گفت : تا مرگ ؟!

خندیدم و گفتم : من که گفتم تا نداره !!!

گفت : باشه تا پس از مرگ !

گفتم : نه نه نه نه !!!! تا نداره !!!

گفت : قبول ! تا اونجایی که همه دوباره زنده می شن ! یعنی زندگی پس از مرگ ! بازم با هم دوستیم ؟! تا بهشت تا جهنم ؟! تا هر جا که باشه من و تو با هم دوستیم ؟!

خندیدم و گفتم : تو براش تا هر کجا که دلت می خواد یه تا بذار ! اصلاً یه تا بکش از سر این دنیا تا اون دنیا ! اما من اصلاً براش تا نمی ذارم !

نگام کرد ، نگاش کردم . باور نمی کرد ! می دونستم اون می خواست حتماً دوستی ما تا داشته باشه ! دوستی بدون تا رو نمی فهمید !

گفت : بیا برا دوستیمون یه نشونه بذاریم .

گفتم : باشه ، تو بذار .

گفت : آبنبات ، هر بار که هم دیگه رو می بینیم یه آبنبات مال تو ، یکی مال من ، باشه ؟!!

گفتم : باشه .

هر بار یه آبنبات می ذاشتم تو دستش ، اونم یه آبنبات تو دست من ! باز هم دیگه رو نگاه می کردیم یعنی که دوستیم ، دوست دوست !!! من تندی آبنباتم رو باز می کردم ، می ذاشتم تو دهنم و تند و تند می مکیدم .

می گفت : شکمو !!! تو دوست شکموی منی !!!

و آبنباتش رو می ذاشت تو یه صندوقچه ی کوچولوی قشنگ !

می گفتم : بخورش !!!

می گفت : تموم می شه ! می خوام تموم نشه ! برای همیشه بمونه !

صندوقش پر از آبنبات شده بود ، هیچ کدومشو نمی خورد . من همه شو خورده بودم .

گفتم : اگه یه روز آبنباتاتو مورچه ها بخورن ، یا کرم ها ! اون وقت چی کار می کنی ؟!

گفت : مواظبشون هستم !

می گفت : می خوام نگهشون دارم تا موقعی که با دوست هستیم !

و من آبنباتم رو می ذاشتم تو دهنم و

می گفتم : نه نه نه !!! تا نه ! دوستی که تا نداره !

یک سال ، دو سال ، چهار سال ، هفت سال ، ده سال ، بیست ساله شده ، اون بزرگ شده ، من هم بزرگ شدم !

من همه ی آبنبات هام رو خوردم ، اون همه ی آبنبات هاشو نگه داشته !

اون اومده امشب تا خداحافظی کنیم ! می خواد بره !!! بره اون دور دورا !!!

می گه : می رم ، اما زود بر می گردم !

من که می دونم می ره و بر نمی گرده ! یادش رفت آبنبات به من بده !! من که یادم نرفته !

یه آبنبات گذاشتم کف دستش

گفتم : این برای خوردنه !

یه آبنبات هم گذاشتم کف اون دستش : این هم آخرین شکلات برای صندوق کوچیکت !

یادش رفته بود که صندوقی داره برا شکلات هاش ، هر دو تا رو خورد !

خندیدم ، می دونستم دوستی من تا نداره ! می دونستم دوستی اون تا داره !! مثل همیشه !

خوب شد همه ی آبنبات هام رو خوردم ، اما اون هیچ کدومش رو نخورده ! حالا با یه صندوق پر از آبنبات های نخورده چی کار می کنه ؟!!!

.

.

.

حالا منم در مورد وبلاگم میتونم بگم که: با یه آبنبات شروع شد... .اینا هم مال شما!!!